خصوصيات شهرى 1 - قندهار . قندهار محل ظهور حكومت افغان بوده و به همين لحاظ از ديرزمان به اين طرف مورد توجه بوده است . از آن گذشته ، بر سر راه هند و ايران بوده است و محل عبور و مرور مال التجارهء منطقه بوده است . قندهار در سال 1738 توسط نادر افشار فتح شد و در سال 1747 از دست ايرانيها خارج شد و پايتخت حكومت افغانى در منطقه شد و تا سال 1776 كه تيمور پايتخت خود را به كابل انتقال داد ، مركز حكومت افغانستان بود . جمعيت شهر قندهار در سال 1842 بالغ به 30000 نفر مىشد است . اين شهر مركز دادوستد هند و ايران بوده است . در سال 1880 قريب 15 درصد اهالى شهر را خارجيها تشكيل مىدادند . قندهار آن‌زمان بيش از 1600 دربند دكان داشته و جمعيت شهر بيشتر از پشتونها تشكيل شده بود و درى زبانها به كارهاى ادارات و كارمندى مشغول بودند . قندهار فعلى از اهميت ويژه‌اى برخوردار است . بزرگ‌ترين ميدان هوائى بين المللى كشور در اين منطقه احداث شده است . همچنين سرك پخته كابل - هرات از قندهار مىگذرد . در سال 1973 قندهار 120000 نفر جمعيت داشته است . در همان وقت 3 شفاخانه 11 داكتر و 120 تخت‌خواب و همچنين 8 داكتر كه مطب خصوصى در شهر داشتند در شهر بوده است . بعدها در سال 1976 شفاخانه‌اى جديد با 250 تخت‌خواب در شهر ساخته شد . علاوه بر آن يك مركز تربيت معلم ، 6 مدرسه متوسطه كه 2 تا از آن دخترانه بوده ، يك مدرسه علميه و يك مكتب ابتدائى ويژه هندوها در شهر بوده است . با وجود تمام تلاشهاى انجام شده ، باز هم شهرهاى جنوب نتوانسته‌اند موقعيت خود را در برابر شهرهاى شمال كشور بالا ببرند ، چون از منابع طبيعى لازم برخوردار نيستند .